Until this version, asking a small model to "make hello.py and run it" got you a code block to copy — and once, the invented output of a run that never happened. Told about its tools in words, it kept answering in prose. So the choice is no longer left to prose: each step of the model's turn is one decision, held to a grammar that admits a tool with its arguments or the answer, and nothing else. On Nimbus 1.1 at its smallest size, on a four-core laptop, the same request now ends with the file on disk, hello world from running it, and one sentence saying so.

The model is also told where it is: that it runs inside the Studio on your computer, which folder it may touch, which shell your system uses and whether the internet is on. Reading is free. Every write, delete and command is shown to you first — the change, or the command exactly as it will run — and nothing happens until you allow it.

Three more things are new. Internet access, off until you choose: your computer's own connection with no key, an API key for Tavily, Brave, Exa, Serper or Jina, or any search service you describe. Battle: one prompt answered side by side by the base model and by the same model with its adapter, together or one after the other, with a blind vote if you want it. And any model from Hugging Face: paste a link to a model and to an adapter, and the files are found and queued for download; an adapter in PEFT form is converted on your computer.

What it costs is time. On the processor, a first message takes about a minute before the answer starts, and the steps after it are quicker. Pictures are not supported in the new page yet. Builds are ready for Windows, macOS (Apple silicon and Intel) and Linux.

تا پیش از این نسخه، اگر از یک مدل کوچک می‌خواستید «hello.py بساز و اجرایش کن»، یک تکه کد برای کپی تحویل می‌گرفتید — و یک بار هم خروجی ساختگیِ اجرایی که هرگز انجام نشده بود. وقتی ابزارهایش را با کلمه برایش توضیح می‌دادیم، باز هم با نثر جواب می‌داد. برای همین انتخاب دیگر به نثر سپرده نمی‌شود: هر گام مدل یک تصمیم است که به قالبی بسته شده که فقط یک ابزار با ورودی‌هایش یا پاسخ نهایی را می‌پذیرد، و هیچ چیز دیگر. روی نیمبوس ۱٫۱ در کوچک‌ترین اندازه و روی یک لپ‌تاپ چهارهسته‌ای، همان درخواست حالا با فایلی روی دیسک، hello world از اجرای آن، و یک جمله‌ی گزارش تمام می‌شود.

به مدل گفته می‌شود کجاست: اینکه داخل استودیو روی کامپیوتر شما اجرا می‌شود، به کدام پوشه دسترسی دارد، سیستم شما از چه شِلی استفاده می‌کند و اینترنت روشن است یا نه. خواندن آزاد است. هر نوشتن، حذف و اجرای دستور اول به شما نشان داده می‌شود — تغییر فایل، یا دستور دقیقاً همان‌طور که اجرا می‌شود — و تا اجازه ندهید هیچ اتفاقی نمی‌افتد.

سه چیز دیگر هم تازه است. دسترسی به اینترنت که تا خودتان نخواهید خاموش است: اتصال خود کامپیوتر بدون کلید، کلید API برای Tavily، Brave، Exa، Serper یا Jina، یا هر سرویس جستجویی که خودتان تعریف کنید. نبرد: یک پرسش که مدل پایه و همان مدل با اداپترش کنار هم جوابش را می‌دهند، هم‌زمان یا یکی پس از دیگری، با رأی کور اگر بخواهید. و هر مدلی از هاگینگ‌فیس: لینک یک مدل و یک اداپتر را بدهید، فایل‌ها پیدا و در صف دانلود گذاشته می‌شوند؛ اداپتر به شکل PEFT روی همین کامپیوتر تبدیل می‌شود.

هزینه‌اش زمان است. روی پردازنده، اولین پیام حدود یک دقیقه طول می‌کشد تا پاسخ شروع شود و گام‌های بعدی سریع‌ترند. تصویر هنوز در صفحه‌ی تازه پشتیبانی نمی‌شود. نسخه‌ها برای ویندوز، مک (اپل سیلیکون و اینتل) و لینوکس آماده‌اند.